Nunu : Yeti Süvarisi

Bazen arkadaşlık bağları, kan bağlarından bile daha güçlü olur. Bu bağlar bir de korkusuz bir oğlanı korkunç bir Yeti’ye bağlıyorsa, çekinilecek bir şey haline gelir. Korkunç bir canavarı ehlileştirme görevi verilen Nunu, başkalarının zincirle başaramadıklarını dostlukla başardı. Artık Nunu’yla iri kıyım dostu Willump; gençliğin coşkusuyla kaba kuvveti ve Yetilerin mistik güçlerini bir araya getirerek, başka kimsenin aşamayacağı engelleri aşan bir ikili.

Nunu; annesiyle babasını, münzevi Buz Muhafızları kabilesine katılmadan önceki hayatından hayal meyal hatırlıyor. Buz Muhafızlarının hiç hoş karşılamadığı yolculuk tutkusu ve merhamet gibi özelliklerinden dolayı sık sık kabilenin ihtiyarlarından azar işitir, Buz Muhafızı kalesinin gölgesinde kalan toprakların çok ötesinde yerleri düşlerdi. Bazen de, bu hayallerin etkisine girip ona bakanların çok canını sıkacak işler yapardı. Bu yüzden bir gün, kabilenin hayvan terbiyecisine çırak olarak verildi.

Buz Muhafızları, gerektiğinde kullanmak üzere bazı vahşi hayvanları evcilleştirmişlerdi; ama aralarında hepsinden farklı olan bir tanesi vardı: doğaüstü özellikleri ve inanılmaz bir fiziksel gücü olan bir Yeti. Hayvan terbiyecisi Nunu’ya, bu vahşi canavarı ancak bitkiyle besleyip sık sık döverek sakin tutabileceğini söylemişti. Ancak Nunu Yeti’ye baktıkça, onun vahşi bir canavar falan olmadığını fark etti.

Yeni arkadaşı Willump’ın besinsizlikten zayıflayıp hastalandığını farkedince, iyileşmesi umuduyla ona gizli gizli et parçaları getirmeye başladı. Willump günden güne güçlendi ama hayvan terbiyecisinin iddia ettiğinin aksine, azıcık bile vahşileşmedi. Nunu onu, Yeti’nin tehlikeli olmadığına ikna edebileceğini umuyordu, ancak deneme fırsatı olmadı. Bir gün yine Willump’a yemek getirdiğinde, kafesi parçalanmış buldu. Veda notu olarak, bir kenara kaba saba bir resim çizilmişti. Nunu bir an bile duraksamadan kendini vahşi doğaya atarak arkadaşını aramaya başladı.

Nunu sonunda Willump’a yetiştiğinde, Yeti’yi hayvan terbiyecisi ve bir grup savaşçı tarafından kıstırılmış buldu. Buz Muhafızlarının arkadaşını yaralayacağından korkan Nunu, kendini Yeti’yle hayvan terbiyecisinin kırbacının arasına attı. Fakat acımasız adam bir an bile duraksamadı. Çok öfkelenen terbiyeci kırbacını yine kaldırırken, Yeti normalde hiç göstermediği bir öfkeyle ayaklandı. Bu kadar kötü muamele gördükten sonra bile bardağı taşıran, ona iyi davranmış olan çocuğun canının yanması olmuştu. Yeti kendinden geçti ve adamı kanlar içinde karlara serdi.

Willump’ın hiddetinden ödleri kopan Buz Muhafızı savaşçıları ardına bile bakmadan kaçtı. Nunu, bu işin dönüşü olmadığını anlamıştı. Willump’a seslendi, savaşçılar dönüp onu öldürmeden gitmesini söyledi. Ama Yeti, çocuğu bırakıp gitmiyordu. Nunu zor bir seçimle karşı karşıyaydı: Tek arkadaşını terk etmek ve Buz Muhafızlarının yanında esir hayatı sürmek veya evi bildiği tek yerden ayrılıp vahşi doğaya çıkmak. Nunu, mantıklı gelen tek yolu seçti. Willump’ın omzuna atlayıp, onunla birlikte kaçtı. İkili, uzun süredir uzak kaldıkları dış dünyaya ilk adımlarını birlikte attı.

”Daha Willump’la koca bir dünyayı keşfedeceğiz, çekil yolumuzdan!”
– Nunu